Op deze pagina vind je alles over wat nou precies jouw klacht inhoudt en welke aanvullende en alternatieve behandelmethodes met jouw klacht werken. Want als jij begrijpt hoe dit in elkaar zit, kan je makkelijker tot een oplossing komen.
Iedereen heeft wel eens pijn. Het is een onaangenaam tot ondraaglijk gevoel. Het kan zeurend, krampend, kloppend en stekend zijn.
Hoeveel pijn je voelt, is niet alleen afhankelijk van hoe erg je lichaam beschadigd is. Als je moe bent, ervaar je bijvoorbeeld meer pijn dan als je fit bent. Soms heeft iemand fysieke pijn zonder dat er iets fysiek mis is. En bij spanning en stress kun je ook fysieke pijn voelen.
Je hebt 2 soorten pijn: acute en chronische pijn.
-Acute pijn heeft vaak een aanwijsbare oorzaak: het is beschadigd. Dat kan bijvoorbeeld door verbranding, door een klap of val of na een operatie zijn. Deze pijn gaat relatief snel over.
-Chronische pijn houdt langer aan: minstens 3 tot 6 maanden. Bij chronische pijn is er vaak geen schade meer aan het lijf. Dan heeft pijn dus geen ‘waarschuwingsfunctie’ meer en is dus nutteloos. langdurige zenuwpijn hoort ook bij chronische pijn.
Pijn kan je leven erg beïnvloeden. Het leidt vaak tot slaapproblemen en chronische vermoeidheid, maar ook de emotionele gevolgen van pijn kunnen zich uiten in stemmingsverandering, neerslachtigheid en zelfs depressiviteit. Ook voor je omgeving heeft pijn gevolgen. Gevoelens van machteloosheid kunnen voor anderen mensen aanleiding zijn om jou te mijden. Vaak gebeurt dit onbewust.
Pijn ontstaat vaak als het lichaam ‘beschadigd’ wordt, bijvoorbeeld door een val of een klap. Daarnaast kan iemand onder meer pijn krijgen als hij een ontsteking in het lichaam heeft, of bij beknelling of overbelasting. Pijn voel je meestal waar het lichaam beschadigd is. Pijn kan ook worden veroorzaakt door druk of schade aan het zenuwstelsel.
Pijngevoel ontstaat altijd in het brein. Wat wel verschillend is, is hoe het brein op zo’n pijnprikkel reageert. En dat heeft alles te maken met de gevoeligheid van het pijnsysteem in de hersenen. Voor een deel is dat erfelijk bepaald: de hersenen van sommige mensen herkennen pijnprikkels eerder en zullen pijn intensiever ervaren. Het pijnsysteem kan in de loop van het leven ook wijzigen. Door ziektes en verwondingen, of bijvoorbeeld door een moeizaam verlopen bevalling, kan het pijnsysteem gevoeliger worden. Maar ook gedachten over pijn hebben invloed. Bij iemand die denkt: “het zal wel overgaan”, ontwikkelt het pijnsysteem zich anders dan bij iemand die zich direct zorgen maakt als hij iets verdachts voelt.
Op deze pagina vind je alles over wat nou precies jouw klacht inhoudt en welke aanvullende en alternatieve behandelmethodes met jouw klacht werken. Want als jij begrijpt hoe dit in elkaar zit, kan je makkelijker tot een oplossing komen.
Pijn is een vervelend, onprettig gevoel. Pijn is wel heel nuttig: pijn geeft als het ware een waarschuwing. Pijn kan een belangrijke uitwerking hebben op je kind, zo kan pijn ervoor zorgen dat je kind:
-minder goed slaapt;
- minder eetlust heeft;
- geen zin heeft om te spelen.
Pijn kan ook de stemming van je kind beïnvloeden. Je kind kan humeurig, prikkelbaar, verdrietig en stiller dan gewoonlijk zijn. Hoe sneller pijn opgemerkt wordt, hoe sneller de behandeling wordt ingesteld of aangepast. Een goede pijnbehandeling draagt bij tot het comfort, het welbevinden en het herstel van jouw kind.
De meest voorkomende oorzaken van pijn zijn, schaafwonden of botbreuken, maar ook chirurgische ingrepen. Na een operatie heeft het kind vaak nog pijn omdat de wond moet genezen.
Pijn kan ook ontstaan zonder dat bij medische onderzoeken een duidelijke oorzaak wordt gevonden. Door stress en spanning ontstaat bijvoorbeeld hoofd- of buikpijn. De pijn die het kind voelt, is even erg als andere soorten pijn en moet ook zo goed mogelijk worden behandeld.
Jonge kinderen (baby's, peuters, kleuters) kunnen nog niet veel vertellen over pijn en tonen dit vooral via veranderingen in hun gedrag: huilen, zeuren, grimassen trekken, verandering in slaappatroon, stilliggen, rusteloos zijn, weigeren van eten, gespannen houding, kronkelen, enz.
Disclaimer: Raadpleeg ook altijd uw (huis)arts of specialist bij een klacht.